mrt 12

Gebeurt iedere dag!

Een van ons krijgt slecht nieuws. Over z’n gezondheid, relatie, kinderen, ouders, huis of baan. Ik word regelmatig gebeld door mensen uit die laatste categorie: zij, die hun baan verliezen.

Je baan kwijt raken               
Na een lang slepend conflict: de animo om met elkaar door te gaan is er niet meer, het is over en sluiten. Een min of meer verwacht faillissement: “het ging de laatste tijd al niet goed meer met het bedrijf. Ik wist wel, dat het zo niet langer kon.” Of als donderslag bij heldere hemel: “op de Nieuwjaarsreceptie was er nog geen vuiltje aan de lucht en nu, twee maanden later, einde verhaal, ik sta op straat.”

Op je 44ste, 52ste of 60ste
Daar zit je dan. In het gunstigste geval heb je nog wat geld meegekregen. Hoe dan ook, je baan ben je kwijt, je zit in de WW en hebt sollicitatieplicht. Een en al werkloosheid om je heen, ga er maar aan staan. Je voelt je terneergeslagen en vraagt je in alle ernst af hoe het nu verder moet.

Je hebt een probleem
Laten we er geen doekjes om winden. In zo’n situatie heb je een probleem. De methode om dit een nieuwe kans of uitdaging te noemen werkt al lang niet meer. Op je 44ste is het perspectief nog reëel, maar op je 52ste en zeker op je 60ste weet je dat het een bijna onmogelijke opgave is opnieuw in loondienst te kunnen werken.

Wat ja je doen?
Allereerst is het belangrijk om te verwerken wat er gebeurd is, zodat je er echt een streep onder kunt zetten. Dat kost tijd, bij de één wat meer dan bij de ander. Zoek er zo nodig hulp bij van een goede psycholoog of therapeut, want als je niet achter je kunt laten wat er gebeurd is, kom je niet vooruit, op geen enkel terrein.
Nadat je schoon schip hebt gemaakt, kun je aan de slag ongeacht je leeftijd. Ga je zelf eens als werker bekijken. Wat zie je dan voor soort werker? Wat kun je zoal, wat gaat je goed af? Waar kunnen ze je beter niet voor vragen? Wees eerlijk tegenover jezelf. Waar word je enthousiast van en waarvan zeker niet? Welke beroepen zou je kunnen uitoefenen? Misschien je oude beroep, maar het kan ook iets heel anders zijn. Alleen moet je het wel echt kunnen natuurlijk. Zelf heb ik als ergotherapeut gewerkt en als personeels-en loopbaanadviseur. Ik zou echter ook in een boeken-of modezaak kunnen werken. Mijn ouders hadden vroeger een zaak en daar hielp ik ook van jongs af aan in mee. Mijn sociale vaardigheden heb ik in mijn beroepen volop ontwikkeld en ik lees boeken en volg de mode. Moet lukken. Ik zou ook studenten kunnen begeleiden bij het schrijven van hun opdrachten. Als je ongecensureerd gaat opschrijven welke werkzaamheden je in staat bent te verrichten, zal je zien dat het meer is dan je vooraf denkt.

De naakte waarheid
“Als je moet, kun je veel”, zei mijn moeder altijd. En daar geloof ik in. Geen gekunsteld optimisme, maar met de naakte waarheid doorgaan zo goed als je kunt. Dát is waardoor je verder komt.

 

Aletta van ’t Hoog, NOLOC erkend loopbaanprofessional en arbeidsmarktspecialist©12 maart 2015
Hulp of advies nodig om duurzaam aantrekkelijk te worden of te blijven voor de arbeidsmarkt, mail

Geef een reactie

Your email address will not be published.